الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

701

روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )

مغبون است و هر كس فقط همتش دنيا باشد از دنيا اندوهش سخت است و هر كس فردايش از امروزش بدتر باشد ، محروم است و هر كس چون امور دنيايش روبراه شود ، اهميتى ندهد كه كار آخرتش تباه شود ، نابود شده است و هر كس در چاره‌جويى براى رفع نقص خود نباشد ، هواى نفس بر او چيره شده است و هر كس روى به نقصان داشته باشد ، مرگ براى او بهتر است . همانا دنيا سرسبز و شيرين است و براى آن گروهى هستند . گروهى هم براى آخرتند ، دلهاى آنان مفاخرت دنيا داران را طلاق داده است . آنان در بارهء دنيا چشم و هم چشمى ندارند و به خرمى آن شاد و از سختى آن اندوهگين نمىشوند . همانا طالب دنيا را مرگ طلب و جستجو مىكند و اگر او غافل است ولى از او غافل نيستند . و همانا باقى مانده هم از پى از دست رفته ، از ميان مىرود . همانا خداوند متعال گروهى را آفريده است كه با نظر محبت دنيا را بر ايشان سخت و تنگ قرار داده است و آنان را در آن به زهد و پارسايى واداشته است و آنان به دار السلامى ( بهشت ) كه آنان را به سوى آن فرا خوانده است ، رغبت كرده‌اند و با سختى زندگى شكيبايند و بر ناخوش صبر مىكنند و به كرامتهايى كه در پيشگاه خداوند است مشتاقند و جانهاى خود را براى كسب رضاى خداوند مىبخشند و سرانجام كارشان شهادت است و به ديدار خدا مىروند در حالى كه خداوند از ايشان خشنود است و مىدانند كه مرگ راه گذشتگان و بازماندگان است و آنان براى آخرت خود توشه‌يى غير از سيم و زر برمىگيرند . جامهء خشن مىپوشند و فقط به اندازهء روزى و ميزان لازم قناعت مىكنند و آنچه را كه فزون است ، پيش مىفرستند و فقط در راه و براى خدا ، ديگران را دوست و دشمن مى - دارند . آنان چراغهاى تابانند و در آخرت برخوردار از نعمتهايند . و السلام . « 1 » ( 1 ) امام رضا ( ع ) فرموده است ، عيسى بن مريم ( ع ) به حواريون فرمود : اى بنى اسرائيل ! چون دين شما سالم و در امان ماند ، از آنچه از دنياى خود از دست مىدهيد ، اندوهگين مباشيد ، همان گونه كه دنيا داران چون كارهاى دنياى ايشان سالم بماند ، در مورد آنچه از دين خود از دست بدهند ، اندوهى نمىخورند . « 2 » ( 2 ) امام باقر ( ع ) فرموده است ، هنگامى كه امير المؤمنين على ( ع ) مقيم كوفه بودند ،

--> ( 1 ) . بخشى از گفتار حضرت است كه تمام آن در معانى الاخبار ، صدوق ، ص 198 ، چاپ حوزه ، 1361 شمسى ، آمده است . م . ( 2 ) . اصول كافى ، ص 137 ، ج 2 . م .